۱۳۹۵ دی ۱۷, جمعه

ایران-فاطمه اکبری منفرد:خواهرم مریم، در زندان به دادخواهی این خون ها برخاسته و من در این سوی دیوارهای زندان، به طنین همان فریاد مشغولم.


سلام. نام من فاطمه اکبری منفرد است. خواهر زندانی سیاسی مریم اکبری منفرد. زنی با دو  دختر که ۸ سال است بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به سر می برد.
همان زنی که در کنج زندان هم دادخواه خون خواهر و  برادران قتل عام شده مان شده و به همین خاطر حق یک بار دیدار هفتگی او با فرزندان و همسرش را از او سلب کرده اند.
جرم او خویشاوندی با من و خواهر و برادر  دیگر  و دو خواهر زاده مان است که اعضای مقاومت هستیم و یک خواهر و سه برادرمان در دهه ۶۰ و در جریان قتل عام سال ۶۷ تيرباران يا اعدام  شده اند.
جرم او تماس تلفنی با ما است که زندگیمان را وقف آزادی مردممان کرده ایم.

من از مريم ۴ سال بزرگتر هستم، من هم یک دختر دارم و برای پیوستن به مقاومت و نبرد برای آزادی مردم وخانواده ام او را نزد مریم گذاشتم اما حالا او هم همچون دو دختر كوچك مريم از  مهر و محبت هاي مريم عزيز محروم است.
میخواهم بگویم که در خانواده ما، داغ ها و فراق ها نبودند که حرف اول را می زدند،
بلکه شهامت ها بودند و شجاعت ها...
ما از  یکدیگر صبر و ایستادگی می آموزیم؛ ایستادن در مقابل دیکتاتوری، خودش «چگونه ایستادن» را به ما می آموزد. ما ایستاده ایم تا با سرنگونی این رژیم دیکتاتور بتوانیم به درد و رنج ملت مان پایان بدهیم.
بله ما ادامه یک مسیر هستیم، مسیر سرخی که با خون بهترین عزیزانمان  از  درون زندانها به سوی آزادی ترسیم شده است و امروز خود را روشن تر از همیشه در جنبش دادخواهی شهیدان قتل عام 67 بارز می کند.

خواهرم مریم، در زندان به دادخواهی این خون ها برخاسته و من در این سوی دیوارهای زندان، به طنین همان فریاد مشغولم.
ما هر دو با هدف و آرمان آزادی پیش می رویم و در این مسیر از فدای هیچ چیز ابایی نداریم.